Militarisme
Militarisme
In de memoires van Madame de Chastenay (1771-1815) wordt, voor zover bekend, bij het maken van een politieke analyse, voor het eerst de term militarisme gebruikt. Zij refereerde daarbij aan de verheerlijking van de oorlog door Napoleon.
De term raakte echter in onbruik tot 1860, wanneer Proudhon hem gebruikt in zijn kritiek op de toen algemeen heersende mentaliteit dat via oorlog het beste in de mens naar boven wordt gebracht. Nadien wordt militarisme algemeen geaccepteerd als term en vindt als neologisme zijn weg naar encyclopedieën en geschriften.
In de loop van de tijd krijgt ‘militarisme’ twee betekenissen, een beperkte en een brede.
In de beperkte betekenis staat militarisme voor het binnendringen van militaire afwegingen bij het maken van politieke en diplomatieke beslissingen. Oorlog en het dreigen met militair geweld vormen belangrijke middelen voor het bereiken van politieke doelen.
In de brede betekenis staat militarisme voor een systeem waarin de burgerlijke samenleving doordrongen wordt met militaire waarden en denkwijzen; zoals patriottisme, eenheid, zelfopoffering, hiërarchie en discipline.